Muammer Aksoy, hukuku yalnızca kurallar bütünü olarak değil;
laik Cumhuriyet’in güvencesi,
bireyin özgürlüğünü ve onurunu koruyan bir toplumsal sözleşme olarak gören bir hukukçuydu.

Onun mücadelesinin merkezinde laiklik vardı.
Çünkü Aksoy çok iyi biliyordu ki;
laiklik olmadan hukuk devleti olmaz,
hukuk devleti olmadan özgürlük olmaz,
özgürlük olmadan da Cumhuriyet yaşayamaz.

Ne yazık ki Türkiye’de laikliği, hukuku ve aydınlanmayı savunan birçok değerli isim gibi
Muammer Aksoy da bu kararlı duruşunun bedelini canıyla ödemiştir.

Bu karanlık çizgi, Aksoy’dan sonra da sürmüştür.

Uğur Mumcu, gerçeğin izini süren gazeteciliğiyle,

Prof. Dr. Bahriye Üçok, laikliğin ve kadın haklarının kararlı savunusuyla,

Doç. Dr. Necip Hablemitoğlu, Cumhuriyet karşıtı yapılanmaları cesaretle ifşa eden çalışmalarıyla

aynı düşünsel hattın, aynı aydınlanma mücadelesinin temsilcileri olmuşlardır.

Bu isimlerin ortak noktası şudur:
Hiçbiri susmamış,
hiçbiri geri adım atmamış,
hiçbiri hukuku ve laikliği savunmaktan vazgeçmemiştir.

Onlar, düşüncelerini savundukları için hedef alınmışlardır.
Bu nedenle bu cinayetler, bireylere değil;
laik Cumhuriyet’e, hukuka ve toplumsal hafızaya yönelmiş saldırılar olarak görülmelidir.

Türk Hukuk Kurumu olarak bizler,
Muammer Aksoy’u, Uğur Mumcu’yu, Bahriye Üçok’u, Necip Hablemitoğlu’nu
yalnızca anmıyor;
onların bıraktığı emanetin sorumluluğunu taşıyoruz.

Bugün de biliyoruz ki;

Laikliği savunmak,
hukuku savunmaktır.

Hukuku savunmak,
Cumhuriyet’i savunmaktır.

Bu sorumluluk, biz hukukçular için bir tercih değil;
tarihsel bir görevdir.

Muammer Aksoy ve onunla aynı kaderi paylaşan tüm Cumhuriyet aydınlarını
saygı, minnet ve kararlılıkla anıyor;
onların düşüncelerini yaşatmaya devam edeceğimizi bir kez daha kamuoyuna ilan ediyoruz.