CEYHUN ATUF KANSU DİYOR Kİ;

      “ Cumhuriyetin en önemli sorunlarından biri lâiklik sorunudur. Devlet ve toplum tam lâik bir temele oturtulmadıkça, devrimin yöneldiği toplumsal değişimler gerçekleşemez. Lâiklik, Türkiye’nin akla açılmış penceresidir. Toplumsal değişimlerin düğümünü akıl çözebilir. Türkiye’nin devrime değin penceresi kapalı kalmıştır. Kökü halka inmeyen birtakım değişimlerle bu pencerenin aralandığı söylenebilir. Ama pencereyi ardına değin, aklın güneşine açan Cumhuriyet’tir. Türk  toplumunun penceresi kapalıydı, toplum karanlıkta ve havasızdı. Lâiklik ilkesi pencereyi sonuna değin itiyor, toplumu ışıtıyor, toplumu havalandırıyor ve toplumu düzenlemede, devleti yönetmede din yerine aklı koyuyor. Burada din deyimi yerine şeriat deyimini kullanmak daha uygun düşecek. Toplumun karanlık, kapalı odasındaki hava şeriat havasıydı, pencereyi de toplumun üzerine sımsıkı kapayan şeriattı.”

(Atatürkçü Olmak, 1969 Varlık Yayınları)